Historia Pałacu Lobkowiczów

Zbudowany przez Pernštejnów

Według Wikipedii pałac został zbudowany w drugiej połowie XVI wieku przez Jaroslava z Pernštejna, żyjącego w latach 1528–1569, a ukończony przez jego brata Vratislava z Pernštejna, kanclerza Królestwa Czeskiego. Strona samego pałacu datuje go na połowę XVI wieku. Obaj bracia należeli do rodu Pernštejnów, a wzniesiony przez nich dom stanowi rdzeń pałacu, który później przeszedł na własność Lobkowiczów.

Jak Lobkowiczowie stali się jego właścicielami

Pałac przeszedł w ręce rodziny Lobkowiczów poprzez małżeństwo córki Vratislava, Polyxeny, ze Zdenkiem Vojtěchem, 1. księciem Lobkowiczem, żyjącym w latach 1568–1628. Wikipedia dodaje, że po bitwie na Białej Górze w 1620 roku katolicka rodzina Lobkowiczów przez trzy stulecia zyskiwała na znaczeniu. Rodzinne archiwa sięgają jednak znacznie dalej: oficjalna strona podaje rok 1390 jako pierwszą udokumentowaną wzmiankę o rodzie Lobkowiczów. Dla zwiedzających istotne jest to, że nazwisko na drzwiach to nazwisko rodziny, która wciąż jest właścicielem budynku.

Przebudowa barokowa

Po wojnie trzydziestoletniej Václav Eusebius, 2. książę Lobkowicz, dokonał zasadniczych barokowych przekształceń i przeprojektował pałac w stylu włoskim — podaje Wikipedia. Ten sam artykuł dodaje, że malarz Fabián Václav Harovník ozdobił sufity Sali Koncertowej i Sali Balkonowej. Strona pałacu opisuje salę, w której odbywają się koncerty, jako barokową, z XVII-wiecznymi freskami. Sala, w której zasiadasz na południowy koncert, należy więc do tej przebudowy, a nie do XVI-wiecznej rezydencji, która ją poprzedzała.

Balkony, szpital i rząd

Wikipedia odnotowuje trzy epizody w kolejnych stuleciach. Gdy Leopold II został koronowany na króla Czech w 1791 roku, 7. książę zlecił rekonstrukcję elewacji, która dodała panoramiczne balkony. Około 1811 roku pałac służył jako szpital dla żołnierzy rannych w wojnie z Napoleonem. Po I wojnie światowej Maximilian Lobkowicz, żyjący w latach 1888–1967, udostępnił pomieszczenia rządowi Masaryka. Każdy z tych epizodów ukazuje pałac jako funkcjonującą część zamku, a nie muzealny eksponat.

Dwie konfiskaty

Strona pałacu podaje, że w marcu 1939 roku naziści skonfiskowali wszystkie majątki i kolekcje Lobkowiczów, gdy Max Lobkowicz — zdecydowany krytyk Hitlera, którego Rzesza wkrótce ogłosiła wrogiem — zdążył już wyjechać z rodziną do Londynu. Wikipedia podaje, że pałac został zwrócony w 1945 roku. W 1948 roku reżim komunistyczny ponownie przejął cały majątek Lobkowiczów, a Max, który po raz kolejny zdołał uciec, nigdy nie powrócił do Czechosłowacji.

Zwrot i otwarcie

Aksamitna Rewolucja rozpoczęła się 17 listopada 1989 roku, a strona pałacu podaje, że William E. Lobkowicz powrócił na stałe do Czechosłowacji w 1991 roku, aby rozpocząć odzyskiwanie rodzinnego dziedzictwa. Wikipedia opisuje dwunastoletni proces restytucji, który zakończył się zwrotem pałacu w 2002 roku. Rodzina następnie go odrestaurowała, a Muzeum Pałacu Lobkowiczów otwarto w 2007 roku wraz z wystawą stałą. Wikipedia podaje, że renowacja trwała cztery lata, a muzeum liczy 22 galerie. Koncerty i muzeum dzielą tę samą historię — dlatego wielu gości odwiedza oba.

Dlaczego to ma znaczenie dla koncertu

Koncert w pałacu, który dwukrotnie skonfiskowano, a następnie zwrócono, brzmi inaczej niż koncert w sali zbudowanej specjalnie w tym celu. Rodzina jest mecenasem, kolekcjonerem, wykonawcą i kompozytorem — jak ujmuje to sam pałac — a program odzwierciedla to suitą Philippa Hyacintha Lobkowicza. Jeśli planujesz jedną wizytę w tym pałacu, najpierw przeczytaj historię, a audiobook muzeum nabierze większego znaczenia. Przewodnik po mecenasie Beethovena przybliża muzyczną stronę rodziny.

Czytaj dalej: Mecenas Beethovena Lobkowitz